Dnia 14-go sierpnia 1920 r., w południe, kiedy to Radzymin został ostatecznie opanowany przez nasze wojska, a, pochód czerwonej armji na Warszawę wstrzymany, we wściekłym ogniu, na linji Ossów-Leśniakowizna, gdy już ostatnie rezerwy rzucano do walki, prowadzi w stule i z krzyżem w ręku do ataku bataljon 236 p. p. ks. kapelan Ignacy Skorupka i pada bagnetem przebity. W rocznicę walki, na polach Ossowa gromadzą się tysiące tych, którzy pragną uczcić poległych tam naszych młodych bohaterów, a przedewszystkiem tego, który nie szczędząc własnego życia, pokazał, jak należy służyć Ojczyźnie.

Fakt tych masowych pielgrzymek, jako też sporadyczne, szczególnie w o kresie wiosennym, wycieczki młodzieży szkolnej i sąsiadujące z Ossowem pole ćwiczeń artyleryjskich, skłoniły, przed rokiem, miejscowe sfery nauczycielskie, z p. inspektorem Grzegorzem Winogrodzkim na czele, do stworzenia Komitetu, mającego za zadanie uwiecznienie tego miejsca i uczynienie z niego pamiątki narodowej. Komitet tymczasowy, zasilany jedynie skąpym groszem nauczycielstwa powiatu Radzymińskiego, dla zapoczątkowania dzieła zakupił posesję 10-morgowa z domem mieszkalnym i ogrodem. Obecnie Komitet postarał się o owe zatwierdzenie pod nazwą „Komitet Budowy kaplicy i Szkoły im. ks. Skorupki w Ossowie” z siedzibą w Wołominie. Na zwołanym w dniu wczorajszym przez Komitet Tymczasowy zebraniu organizacyjnym ukonstytuował się w następujący sposób: prezes, mec. Stanisław Kijeński, skarbnik p. Wojciech Górski, sekretarz p. Grzegorz Winogrodzki; członkowie: starosta pow. Radzymińskiego p. Gustaw Orłowski, p. Karol Hoffman, wójt Sulejowski, ks. Bolesław Jagiełłowicz; zastępcy: inż. Ludwik Piekarski, p. Helena Jastrzębska, p. Jan Koprowski. Ze swej strony Komitet proponuje budowę w wiosce Ossów kaplicy pamiątkowej i wzorowej szkoły powszechnej im. ks. Skorupki.

A. Cz,

Warszawianka
R.2, nr 143 (25 maja 1925)

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.