Po uroczystym rozpoczęciu roku szkolnego praca dydaktyczno-wychowawcza rozwinęła się w dobrej atmosferze z całym personelem szkoły i z organizacja młodzieżową ZMP, która po kilku tygodniach współdziałania z dyrekcja szkoły bardziej jeszcze włączyła się do oddziaływania wychowawczego na młodziez na terenie internatu, w szkole i poza szkołą. Baza lokalowa szkoły jest wystarczająca dla tej liczby młodzieży, ale z zapewnieniem uczniom w internacie sa kłopoty, ponieważ spora liczba lokatorów, niezwiązanych zupełnie ze szkołą, zajmuje pomieszczenie internatu. Młodzież miejscowa stanowi nikły procent w stosunku do całości uczniów.

Szkoła w środowisku jest mało popularna. Nazwa “szklarz” nie jest atrakcyjna i nie wzbudza zainteresowania wśród miejscowej młodzieży, która tuz pod bokiem, w Warszawie ma dostęp do szkół bardziej znanych i atrakcyjnych. Szkoła z konieczności opiera sie na elemencie z dalszych okolic, elemencie napływającym, który liczy na zapewnienie miejsc w internacie. Stąd zadanie: popularyzowanie szkoły i uwolnianie od lokatorów pomieszczeń w internacie. Wspólpraca z przemysłem układa sie dobrze, w konsekwencji z czego zostaje z inicjatywy i na życzenie przemysłu zorganizowany w lutym 1955 r. Wydział Zaoczny przy naszym Technikum dla pracowników przemysłu szklarskiego z całej Polski. Od tej pory zaciśnia sie korzystna dla rozwoju szkoły współpraca z zakładami, Zjednoczeniem i wiceministrem rozwoju Papiernickim (?). Kończymy rok szkolny przysporzeniem dla przemysłu 21 absolwentów techników technologii szkła.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.