Z powszechnym, szczególnie krewnych, przyiaciół i znaiomych żalem, zgasłego w 62-gim roku życia ś. p. Alesandra Korwina Szymanowskiego, zwłoki pochowano dnia 31 Grudnia 1846 r. we wsi Cygowie, Powiatu Stanisławowskiego, w grobach familijnych. Ś. p. Alexander Korwin Szymanowski, ukończywszy naukowe wychowanie podczas epoki woiennej, obrał zawód wojskowy i w nim rozwinął swoie zdolności położył zasługi. Świadectwem tamtych i tych był iego stopień Oficera sztabowego przy boku Marszałka Xcia Auerstaedt i Eckmüht (Dawusta) i krzyż legii honorowej.

W następnej błogiego pokoiu epoce, pragnąc być nadal czynnym i użytecznym członkiem społeczności poświęcił się cywilnej kraiowej służbie, i tu zajmował posadę Radcy Komisji Centralnej Likwidacyjnej Królestwa Polskiego. Z tej magistratury przeszedł na Prezesa Komitetu Rachunkowego. Wszędzie i zawsze pełniąc swe obowiązki z prawością wzorową, otrzymał w końcu emeryturę.

Jako emeryt przepędził ostatnie lata w cichem ustroniu, i, mimo stargane na usługach kraiowych zdrowie, oddawał się naukom w których głównie znajdował żywioł i pociechę w ciągu życia swoiego. Jako cnotliwy Obywatel, wzorowy Urzędnik, dobry Mąż, czuły Ojciec, bogobojny Chrześcijanin, pragnął widzieć, znać i pojmować świat tylko ze stanowiska zamiłowanej przez siebie prawości, i w tem właśnie usposobieniu swoiem opuścił go na wieki. Poszło za tem, że w chwili iego przejścia z doczesności do wieczności, wśród wzdychań i łkań pozostałych iego Braci, Siostry i ulubionej Córki, odezwał się przez organ obecnych, i dziś odzywa się przez organ tych, którzy go znali, iednozgodny głos: „Ubył nam wzór prawości: pokój duszy iego”.

Kurjer Warszawski
1847, № 94 (9 kwietnia)

 

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.