Wołomińska "Iskra" i radzymiński "Wicher" - wozy bojowe OSP na rynku w Wołominie, lata 30.
Krótki rys historyczny Stowarzyszenia Ochotniczej Straży Pożarnej w Wołominie z okazji 30-lecia jej istnienia i poświęcenia nowego sztandaru.
I
Ochotniczą Straż Pożarną w Wołominie powołano do życia i czynu w roku 1908. Nowopowstała placówka intensywnie rozpoczęła swoją działalność nie tylko na polu społeczno-kulturalnym, lecz także była czujną w walce z żywiołami i zawsze spieszyła z pomocą społeczeństwu bezinteresownie, kierując się hasłem „dla chwały Majestatu Bożego – brońmy bliźniego”.
Okres 30-tu lat istnienia Straży, ma tak za sobą piękną przeszłość, że chcąc opisać szczegółowo, trzeba byłoby na to-poświęcić tomowe stronice. Szczupłe ramy „Jednodniówki” pozwalają tylko na zasygnalizowanie ważniejszych momentów historii, by choć w ten sposób upamiętnić rozwój Wołomińskiej Straży w tym czasokresie.
II
Piękną i wzniosłą myśl założenia w Wołominie Och. Str. Póz. wysunęli i pogłębiali ją w dużej mierze obywatele ówczesnej wsi Wołomin: ś. p. inż. Henryk Wojciechowski, Gustaw Haine, p. p. Kwapiszewski, Lasota, Pokrzywnicki, Sarnacki, Połonecki, J. Ciuk i J. Szymański.
W skład pierwszego zarządu weszli z wyboru, jako prezes inż. H. Wojciechowski, naczelnik G. Heine i gospodarz J. Ciuk.
III
Nieżyjący już dziś prezes H. Wojciechowski, będący stale wielkim miłośnikiem Straży i uznający konieczność wyposażenia jej tak, by mogła egzystować wiecznie i rozwijać się w rozbudowującym się mieście ofiarował na własność Straży plac.
Plac ten jest do dziś ostoją i źródłem utrzymania się straży, za co pamięć o ofiarodawcy wiecznie będzie trwać tak w gronie strażaków jak i obywateli miasta i przekazywana z pokolenia na pokolenie.
IV
Społeczeństwo przyszło również z wydajną pomocą materialną, tak że w krótkim czasie Straż została wyposażona w najniezbędniejszy sprzęt jak l sikawkę używaną, 6 beczkowozów drewnianych, 2 bosaki oraz częściowo wyekwipowano drużynę w zwykłe mundury drelichowe, hełmy, pasy i topory.
W niedługim czasie po tym Straż zorganizowała własną orkiestrę, zakupując na ten cel 18 instrumentów jak również ufundowała sztandar – wówczas pod skrzydłami którego za czasów zaborczych, w jedynej organizacji strażackiej, skupiali się wszyscy, którzy pragnęli myśleć i mówić wspólnym językiem ojczystym.
V
Praca intensywna szła do czasu wojny światowej, której wybuch częściowo zahamował prace organizacyjne Straży przez powołanie pod broń znacznej części druhów oraz wzrastający coraz bardziej niedostatek wśród społeczeństwa.
W okresie niepodległości Polski, przy poparciu Związków Pożarniczych, Straż nasza rozwija się coraz pomyślniej, tak pod względem wyszkolenia drużyny jak i materialnym.
W 1925 r. zostaje wybudowana wspinalnia ćwiczebna, a w latach następnych powiększono znacznie sprzęt ratowniczy.
W roku 1928 Straż obchodzi uroczyście 20-lecie istnienia, zaś w 1933 święci wspaniale 25-letni jubileusz. Jubileusz ten odbył się pod honorowym protektoratem JWP. Stefana Morawskiego, Starosty pow. Radzymińskiego i prezesa Rady Powiat. Związku Straży Pożarnych.
VI
Prezesami Straży kolejno byli:
- H. Wojciechowski
- M. Czajkowski
- St. Czaplicki
- St. Witkowski
- A. Czyżewski
- M. Połonecki
- W, Wydmański
- M. Połonecki
Naczelnikami byli:
- G. Heine
- S. Rządkowski
- E. Zdanowicz
- F. Mioduchowski
- Rydecki
- Reklinski
- Dębski
- A. Jugo
W tym okresie, jak głoszą notatki, za pracę i najlepsze postawienie drużyny pod względem technicznym zasłużył sobie na wyróżnienie naczelnik Albin Jugo. Dzięki jego inicjatywie i fachowości zostały wprowadzone w Straży szereg inwestycyj i inowacyj.
VII
Po wspomnianym okresie 25 lat egzystencji Straży rozpoczął się nowy okres, który prowadzi organizację do poziomu niezbędnego w mieście o 18000 mieszkańców, a to dzięki trafnemu wyborowi na prezesa druha Bronisława Lipskiego i dobrze dobranemu przez niego Zarządowi w skład którego weszli: T. Ostojski i W. Wydmański jako prezesi S. Balkiewicz (sekretarz), J. Szulich (gospodarz), P. Tomaszewski i F. Koprowicz – skarbnicy
Od tego czasu rozpoczął się pęd ku motoryzacji Straży. Sprzęt przeciwpożarowy zaczął szybko powiększać się. Nabyto motopompę, 150 mtr. węża gumowanego, w końcu nabyto najpotrzebniejszy i dawno pożądany samochód – wóz rekwizytowy (pogotowie) z całkowitym uzbrojeniem. Do zaopatrzenia Straży w samochód b, wydatnie przyczynił się Naczelnik Straży druh Ostojski Teodor, który w roku 1937 zmuszony był opuścić Straż, na jego miejsce wszedł z wyboru druh W. Zalewski.
Również ubył sekretarz Balkiewicz na jego miejsce wszedł druh Franciszek Wodiczko jako sekretarz i kapelmistrz orkiestry.
Orkiestra pod wodzą druha Wodiczko znacznie zmieniła się pod względem fachowego wyszkolenia i dzięki temu wyszkolono i nauczono grać na instrumentach dętych 22 młodocianych orkiestrantów.
W roku 1937 zmarł nasz wielce ceniony długoletni gospodarz J. Szulich, na jego miejsce wszedł druh J. Łękawski – poza tym doszli z wyboru członkowie Zarządu Cichecki M., burmistrz m. Wołomina, Winiarski M. sekretarz Magist. i pp. E. Hakiel i J. Moszkowski.
VIII
Nie można pominąć faktu bardzo przykrego jak nieszczęśliwy wypadek z samochodem w wyniku czego zmarł strażak druh Lipski Bolesław rodzony brat prezesa druha Bronisława Lipskiego.
Śmierć brata nie zraziła jednak prezesa do dalszej intensywnej pracy dla dobra Straży i społeczeństwa.
Wszędzie i zawsze drużyna naszą dzięki zmotoryzowaniu i dobremu wyszkoleniu jest w pogotowiu i służy nieszczęśliwym nie tylko w m. Wołominie lecz i w dalekich nawet okolicach, a sprawnością swoją zasługuje na uznanie władz.
Znakomite wyposażenie w sprzęt motorowy daje rękojmie szybkiej likwidacji pożaru i tłumienie go w zarodku.
Obecny Zarząd dąży wytrwale do przebudowania istniejącego obecnie, a szpecącego swym wyglądem centrum miasta, budynku straży w/g projektu niżej podanego.
Ważniejszy sprzęt jaki obecnie Straż posiada jest:
- Autopogotowie z uzbrojeniem.
- Motopompa
- 2 sikawki konne
- Wóz rekwizytowy konny
- Komplety drabin
- 300 mtr. węża tłocznego
- Komplet (24 szt.) instr. muzycznych.
IX
Z okazji 30-lecia Straży Obywatelski Komitet w skład którego wchodzą na początku wymienieni obywatele wspólnie z Zarządem Straży w myśl Uchwały na zebraniu postanowili uczcić 30-lecie urządzeniem uroczystości Jubileuszowej z ufundowaniem nowego sztandaru w dniu 31 lipca 1938.
Protektorat honorowy nad uroczystością raczył przyjąć p. Jan Strusiński, Starosta powiatu Radzymińskiego, przewodniczącym zaś komitetu został Wybrany p. M. Czajkowski obywatel m. Wołomina.
O autorze
