Siatkarze Huraganu Wołomin, rok 1948.
Po zakończeniu działań wojennych w roku 1945 Klub Sportowy Huragan wznowił swoją działalność sportową. Rozpoczęły również swoją działalność związane z Huraganem sekcje piłki siatkowej kobiet i mężczyzn. W tamtym okresie siatkówkę żeńską reprezentowały: Eleonora Lesińska, Danuta Chudziaszek, Barbara Kaluszko, Alicja Złotek, Jadwiga Radzikowska, Krystyna Kaźmierska, Irena Kaluszko, Irena Lebensztain.
Siatkówkę męską reprezentowali: Jerzy Hajduk, Anatoliusz Zieliński, Józef Łukasiak, Lech Bronowski, Zygmunt Chajęcki, Zbigniew Szeliga, Borys Tokarski, Jan Chajęcki, Wacław Lesiński, Jerzy Sudkowski, Zdzisław Myśliński, Jan Hajduk, Janusz Zgorzelski, Roman Grzyb, Ryszard Skrzyński.
Tak samo jak przed wojną utrapieniem siatkarzy było brak odpowiednich warunków do treningów i rozgrywania meczy, brak piłek, siatek i kostiumów. Wszystko to zawodnicy organizowali sami za swoje własne pieniądze. Treningi i mecze w dalszym ciągu odbywały się na powietrzu, na doraźnie zorganizowanych boiskach lub na boiskach szkolnych przy Szkole Podstawowej Nr 1 i technikum Ekonomicznym przy ul. Miłej. Dzięki zaradności i operatywności Hajduka siatkarze trenowali również w Warszawie, w szkole przy ul. Myśliwieckiej, na boisku KS Orzeł, na Pelcowiźnie i w innych szkołach, w zależności gdzie była wolna sala gimnastyczna, oraz w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie i Technikum Elektrycznym w Zielonce.
W roku 1947 za prezesury Janusza Zgorzelskiego Zarząd Klubu Huragan zgłasza swój akces do Zrzeszenia Sportowego Kolejarz (późniejsza Federacja Kolejarz) i przyjmuje oficjalną nazwę Kolejowy Klub Sportowy „Huragan”. Do tej pory siatkarze występowali jako Kolejarz Wołomin. W tym samym 1947 r. Jerzy Hajduk zgłasza oficjalnie siatkarzy grających w Kolejowym Klubie Sportowym Huragan do rozgrywek w Polskim Związku Piłki Ręcznej (później nazwa zmieniona na Związek Polskiej Piłki Ręcznej z uwagi na złe skojarzenie z PZPR). Należy tu nadmienić, że w tamtym okresie czasu Polski Związek Piłki Ręcznej zrzeszał w swoim związku siatkarzy, koszykarzy i piłkarzy ręcznych. W roku 1948 nastąpiła reorganizacja i powstał Polski Związek Piłki Siatkowej, który funkcjonuje do dziś.
W roku 1948 Jerzy Hajduk przeprowadza się do Warszawy i zaprzestaje działalności w sekcji siatkówki w Wołominie. Całość spraw związanych z sekcją przejmuje Borys Tokarski. Od tego czasu, aż do roku 1961 jest podstawowym zawodnikiem i jednocześnie trenerem zespołu. Pod kierownikiem Borysa Tokarskiego sekcja rozwija się bardzo dynamicznie i zaczyna odnosić coraz większe sukcesy na terenie województwa warszawskiego i w kraju. O siatkarzach Huraganu coraz głośniej.
Po zakończeniu swojej działalności sportowej w Huraganie Borys Tokarski nie rozstaje się z siatkówką. Dwukrotnie zostaje wybrany Prezesem Mazowieckiego Okręgowego Związku Piłki Siatkowej i jest wieloletnim sędzią tej dyscypliny. Jak zachowała się w zapiskach klubowych znajdujących się w izbie pamięci w roku 1952 siatkarze Huraganu rozgerali 45 meczy: wygrali 31, przegrali 14. Podstawowymi zawodnikami w tym okresie byli: Borys Tokarski, Ryszard Skrzyński, Tadeusz Sobijanek, Jerzy Sudkowski, Roman Piórkowski, Roman Nowicki, Bogdan Radwan, Roman Grzyb, Jan Swierczyński, Zygmunt Chajęcki, Sławomir Hinc, Jan Chajęcki, Jerzy Myśliński, Jerzy Szeliga.
Rok 1953 jest wielkim sukcesem siatkarzy Huraganu na Mazowszu. W tym też roku kierownictwo sekcji piłki siatkowej obejmuje Jerzy Cudny, jeden z najbardziej oddanych ludzi siatkówce wołomińskiej i funkcję tą pełni do sierpnia 1987 r. – 34 lata. Jak wielką przewagę mieli siatkarze Huraganu nad pozostałymi zespołami Mazowsza świadczą wyniki turnieju o mistrzostwo województwa warszawskiego, który został rozegrany 8-13.II.1953 r. a zakończył się pełnym sukcesem Huraganu Wołomin.
Oto wyniki turnieju:
- Huragan Wołomin – Włókniarz Żyrardów 2:0
- Huragan Wołomin – Ogniwo Brwinów 2:0
- Huragan Wołomin – Włókniarz Milanówek 2:0
- Huragan Wołomin – Gwardia Sochaczew 2:0
- Huragan Wołomin – Kolejarz Piaseczno 2:1
Jak widać z powyższego zestawienia siatkarze Huraganu w całym turnieju oddają przeciwnikom tylko jednego seta. Ale to nie koniec emocji. 26 lipca 1953 r. został rozegrany w Wołominie trójmecz towarzyski z udziałem siatkarzy Huraganu, Gwardii Warszawa i CWKS Legia Warszawa.
Wynik końcowy trójmeczu:
Znowu wygrywa Huragan. „W światku siatkarskim zawrzało” jak donosi prasa lokalna, bowiem należy nadmienić, że CWKS i Gwardia to drużyny I ligowe mające w swoich składach wielu reprezentantów kraju, a Huragan to prowincjonalna drużyna na „dorobku”. O tych sukcesach pisze nie tylko prasa, podają to również komunikaty radiowe. Do tych sukcesów przyczynili się: Borys Tokarski, Zygmunt Chajęcki, Jerzy Sadkowski, Jan Sasin, Jerzy Szeliga, Ryszard Skrzyński, Tadeusz Sobijanek, Albin Pyrzanowski, Stanisław Hinc, Roman Grzyb.
Podsumowując rok 1953: siatkarze Huraganu rozegrali 66 meczy, wygrali 57, przegrali 9. Zestawienie tych cyfr mówi samo za siebie. Drużynie Huraganu jako jedynej w województwie warszawskim Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej przyznał dyplom uznania za wzorową postawę sportową i moralną.
artykuł z „Wieści Podwarszawskich”
O autorze
