Wołomińska huta w latach 1971-1984

1 kwietnia 1975 r. - Produkcja ręczna, wydmuchiwanie wyrobów. Zakład B Huty Szkła w Wołominie. Fot. Bolesław Szulim.
1 kwietnia 1975 r. - Produkcja ręczna, wydmuchiwanie wyrobów. Zakład B Huty Szkła w Wołominie. Fot. Bolesław Szulim.

Kryzys społeczno-polityczny z końca 1970 roku nie wpłynął w znaczący sposób na zmianę postawy i rytmu pracy załogi huty. Realizowała ona rytmicznie przyjęte wcześniej plany […]

Pod nazwą Zakładów Szklarskich

1 maja 1954, Huta Szkła im. Feliksa Paplińskiego w Wołominie
1 maja 1954, Huta Szkła im. Feliksa Paplińskiego w Wołominie

Z dniem 1 stycznia 1951 roku przeprowadzone zostały zasadnicze zmiany w systemie organizacji zarządzania przemysłem polskim. W nowym systemie przemysł szklarski podporządkowany został Ministrowi Przemysłu […]

Wołomińska huta szkła w okresie okupacji

Glashütten Wolomin
Glashütten Wolomin

Pod zarządem spółki polskiej huta pozostawała tylko do 1942 r. Przejęta w tym roku pod zarząd niemiecki otrzymała nazwę: Ostindustrie G.m.b.H. Glashütten Wolomin, co oznacza po polsku: Przemysł Wschodni. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Huta Szkła Wołomin. Kierownikiem Zakładu został obersturmbahnführer SS Florenz Mues, któremu podlegała również nieczynna huta “Praca”. Działalność gospodarcza Niemców nie posiadała w sobie żadnych cech tymczasowości. Przez cały 1943 i początek 1944 r. prowadzili prace modernizacyjne w hucie “Vitrum” oraz remontowe w hucie “Praca”. W “Vitrum” wybudowali nową, 10-ciootworową wannę szklarską o pojemności 70 ton szkła wraz gazogeneratorami i odprężarką oraz dokonali kapitalnego remontu wanny 50 tonowej.

Wołomińskie huty szkła w pierwszych latach niepodległości (1918-1929)

Wołomińska huta "Vitrum" po 1927 roku. Pierwszy z prawej Marian Preksler.
Wołomińska huta "Vitrum" po 1927 roku. Pierwszy z prawej Marian Preksler.

Lata 1921-1927 są dla Wołomina okresem bardzo dynamicznego rozwoju. Ludność miasta, licząca w 1921 roku 6.404 osoby, zwiększa się do 17.500 osób. Dwu i półkrotnie powiększała się liczba budynków mieszkalnych z 416 do 1080. Odbudowane zostały zakłady przemysłowo istniejące przed wojną i uruchomione nowe. Już w 1924 roku osiągnięty został przedwojenny poziom zatrudnienia w przemyśle. Decydujące znaczenie miało tu uruchomienie obu hut, które łącznie zatrudniały ponad 500 pracowników.

Hersz Schröter i E. Librach – wołomińska huta w latach 1908-1913

Ogłoszenie o zamknięciu huty "Wołomin" na czas nieokreślony w 1913 r.
Ogłoszenie o zamknięciu huty "Wołomin" na czas nieokreślony w 1913 r.

Rok 1908 przynosi kolejną zmianę właścicieli huty “Wołomin”. Staje się ona własnością spółki, której głównymi udziałowcami byli Hersz Schröter i E. Librach. H. Schröter był […]

Pierwsze lata huty “Wołomin” – lata 1906 – 1907

List z informacją o strajku robotników huty "Wołomin" w październiku 1906 r.
List z informacją o strajku robotników huty "Wołomin" w październiku 1906 r.

W dniu 19 października 1906 r. rozpoczął się w wołomińskiej hucie pierwszy strajk ekonomiczny, który był zarazem pierwszym strajkiem tego typu w Wołominie. Do strajku przystąpiło 15 hutników – majstrów oraz 25 ich pomocników. Robotnicy zażądali podwyżki zarobków o 12,5 procent. Żądanie to popierało również dwudziestu pracujących w hucie szlifierzy, którzy nie przerwali jednak pracy, chociaż grozili jej porzuceniem. Wobec nieustępliwej postawy fabrykanta w trakcie rozmów z przedstawicielami robotników, w których uczestniczył również inspektor fabryczny E. Karpiński, żądanie podwyżki zarobków zostało zmienione na postulat zatrudnienia przez właścicieli huty specjalnych robotników do wyjmowania gotowych wyrobów z piecyków po odprężeniu. Do tego czasu czynność ta należała do obowiązków zespołów hutniczych. Wobec zobowiązania się właścicieli do spełnienia tego postulatu strajk został zakończony w dniu 24 października 1906 roku.