Wczoraj odbyło się zebranie ogólne członków Tow. w Resursie obywatelskiej. Ze sprawozdania, przez zarząd przedstawionego, dowiadujemy się, że r. 1906 nie był pomyślny dla działalności towarzystwa. Uniknięcie deficytu zawdzięczać należy tylko światłej oszczędności i wstrzemięźliwości zarządu od wydatków nawet bardzo potrzebnych. Niemniej jednak siła wyższa, siła koniecznej potrzeby sprawiła, że towarzystwo spełniło żądania swoje w większych nawet niż w roku poprzednim rozmiarach. Utrzymywało w schronisku w Drewnicy 94 chorych, udzielało zapomogi biednym rodzinom, obarczonym ciężarem opieki nad umysłowo chorymi swemi członkami, utrzymywało chorych w szpitalach… Niestety, liczba potrzebujących opieki i pomocy jest olbrzymia… a środki towarzystwa są bardzo ograniczone.
W r. 1906 ofiarność publiczna przychodziła towarzystwu znacznie słabiej z pomocą, czego przyczyny szukać należy w ciężkich warunkach politycznych i ekonomicznych kraju wobec coraz bardziej zwiększających się potrzeb, których pokrycie na tej ofiarności publicznej polega. Wydatki i dochody rzeczywiste towarzystwa wahały się około 22,000 rub, W ciągu roku uzyskano kilka zapisów i darów za które towarzystwo składa podziękowanie. Dalej uzyskano na wieczystą używalność około 20 morgów gruntu w części lasem pokrytego na rozszerzenie Drewnicy, uzyskano od magistratu zapomogi 20,000 rub. na budowę kaplicy i domu przedpogrzebowego w Drewnicy. Do robót budowlanych tak w Drewnicy jak w Karolinie nie przystąpiono jeszcze wobec trudnych warunków chwili. Majątek towarzystwa wynosi 74,733 rub. 01 kop.
Wczorajsze zebranie zagaił prezes Tow., dr. Edward Korniłowicz, który wyliczył zasługi niedawno zmarłego wice-prezesa Tow., Feliksa Bobrowskiego. W celu uczczenia zasług jego postanowiono umieścić tablicę pamiątkową na I-ym pawilonie w Karolinie. Na przewodniczącego obradom powołano przez aklamacyę p. Stanisława Libickiego, który zaprosił do stołu prezydyalnego w charakterze asesorów pp. d-ra Gepnera i Piędzicką, a na sekretarza p. Józefa Włoskiewicza.
Protokuł z poprzedniego zebrania ogólnego zatwierdzono. Następnie sekretarz Tow. dr. K. Wisłocki przedstawił sprawozdanie z działalności Tow. w r. 1906 i sprawozdanie rachunkowe, dr. K. Rychliński sprawozdanie z działalności nakładu w Drewnicy, a członek komisyi rewizyjnej, p. Antoni Freyer — sprawozdanie tej komisyi. Sprawozdania te zatwierdzono bez dyskusyi. Projekt budżetu na r. b. w przewidywanych wydatkach 84,088 rtib. 25 kop. i dochodach 37,163 rub., czyli 46,925 rub. 25 kop. niedoboru, uchwalono. Największą sumę, bo 30,000 rub. pochłania budowa szpitala w Karolinie. Dr. Karolowi Rychlińskieimu, dzięki energicznym staraniom którego Tow. otrzymało prawo używalności 20 morg. gruntu, sąsiadującego z ogrodem zakładu w Drewnicy, wyrażono na wniosek p. Freyera podziękowanie. Przyjęto zapis p. Władysława Krzyszkowskiego w sumie 3,000 rub. na zakład w Drewnicy, z warunkiem aby było w zakładzie tym utrzymywane łóżko imienia Florentyny Krzyszkowskiej. W końcu dokonano wyborów. Do zarządu weszli pp. dr. Karol Rychliński, dr. Dydyński, Bronisław Popławski, Cels Fabiani i Stanisław Broniewski, na ich zastępców: pp. dr. Wacław Knoff i Jan Henrich, a do komisyi rewizyjnej pp.: dr. Stanisław Buzelski, Antoni Freyer i dr. Wacław Mayzel.
Nowa Gazeta – poświęcona wszelkim zjawiskom życia społecznego
R. 2, 1907, no 40 (239)
O autorze
