Jan Władysław Gorączkowski
Urodził się 16 maja 1917 roku we wsi Ciemne. Do Szkoły Powszechnej uczęszczał w Radzyminie, a następnie w 1937 r. ukończył z wyróżnieniem Gimnazjum i Liceum im. Wojciecha Górskiego w Warszawie. Od 1937 do 1938 roku był na podchorążówce rezerwy piechoty, którą ukończył w stopniu kaprala podchorążego. Od połowy 1938 roku dowodził drużyną strzelecką. Po wybuchu II wojny światowej brał czynny udział w wojnie z wojskami niemieckimi, między innymi uczestniczył w obronie twierdzy Modlin. Dostał się do niewoli niemieckiej. Zwolniony w 1940 roku z powodu złego stanu zdrowia, powrócił do Radzymina.
Od lutego 1942 roku do kwietnia 1943 roku był dowódcą plutonu strzeleckiego Armii Krajowej. Od kwietnia 1943 r. do sierpnia 1944 r. pełnił funkcję komendanta piątej placówki Armii Krajowej – Radzymin „Raźno”. Ppor. „Szczupak” był czwartym z kolei i ostatnim komendantem radzymińskiego AK. W czasie Akcji „Burza”, w dniach od 30 lipca do 2 sierpnia 1944 roku pozostawał do dyspozycji sztabu Grupy Operacyjnej Warszawa – Wschód. Uniknął niewoli niemieckiej, a także aresztowania przez NKWD. W latach 1944–1945 roku odbywał służbę w Wojsku Polskim.
Zmarł 30 listopada 1991 roku, pochowany na cmentarzu w Gdańsku.
O autorze
