13 października 1917 roku w miejscowości Ręczaje, wówczas będącej siedzibą gminy rozegrał się dramat, który wstrząsnął całą okolicą. Dokonano napadu rabunkowego na siedzibę gminy, którego ofiarą padł zamordowany urzędujący wójt Paweł Kurek. Sprawców szybko ujęto i przykładnie ukarano, a społeczeństwo Ręczaj uhonorowało zamordowanego wójta kamiennym obeliskiem. To jednak nie koniec tej historii. Po kilkudziesięciu latach ujawnione i odnalezione zostały nowe okoliczności tej sprawy, które stawiają ją w zupełnie innym świetle.Czytaj dalej

Wybory w 1922 roku

Wybory 1922 roku odbyły się w warunkach po uchwaleniu nowej konstytucji tzw. marcowej, uchwalonej 17 marca 1921 roku. Konstytucja powołała druga izbę parlamentu – senat. Przyjęto nową ordynację wyborczą, ustalającą liczbę posłów 444, zaś liczbę senatorów na 111 (¼ liczby posłów). 372 posłów wybierano z list okręgowych, zaś 72 z tzw. list krajowych. Podobnie z list krajowych wybierano 18 senatorów. Kraj podzielono na 64 okręgi. Wołomin należał wraz z powiatem radzymińskim, mińskim i warszawskim do okręgu 212. Do zdobycia było w nim 5 mandatów, o które starało się 77 kandydatów13. W wyborach tych dysponujemy dokładniejszymi danymi dla samego miasta Wołomina. Na 6248 mieszkańców Wołomina, uprawnionych do głosowania było 2520, głosowało 1884, ważnych głosów oddano 1855. Frekwencja wyniosła więc 75%.Czytaj dalej

Katolickie Stowarzyszenie Męskiejako jedna z organizacji dzialajacych przy parafii pw. Św. Izydora - Oracza w Markach.. W środku przy sztandarze proboszcz ks. Teodor Jesionowski. Fot. lata 30 XX w.

Akcja Katolicka i działające w niej organizacje parafialne

Inicjatorem powstania większości organizacji parafialnych w Markach był ówczesny proboszcz ks. Teodor Jesionowski oraz część bardziej wykształconych parafian. Jedną z najważniejszych była Akcja Katolicka, która została powołana 25 października 1931 r. w uroczystość Chrystusa Króla. W szczytowym okresie funkcjonowania Akcji Katolickiej w parafii, który przypadł na 1938 r. działało tu 20 różnego rodzaju organizacji znacznie wzbogacających życie duchowe parafian. 40Czytaj dalej

Czasy powojenne i PZPR

Kolejni burmistrzowie czasów powojennych to: Stefan Wardak (1947–1948), Nikander Niepostyn (1948-1950) zmarły 30.01.1964 r. oraz Zdzisław Wieczorkiewicz (1950–1954). Mieli oni niewielką władzę zależąc od wytycznych z PZPR. Od 1954 do 1972 roku zamiast funkcji burmistrza jego obowiązki pełnił przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej. Byli nimi: Zdzisław Wieczorkiewicz (1954-1958), Tadeusz Polak (1958-1960), ponownie Zdzisław Wieczorkiewicz (1960-1963).Czytaj dalej

Historia powstania wsi Sławek sięga połowy XIX wieku, kiedy to w wyniku decyzji władz carskich postanowiono w 1863 r. wybudować linię kolejową z Warszawy do Petersburga przebiegającą centralnie przez wieś Wołomin. Wskutek inwestycji kolejowej wołomińskie dobra ziemskie należące do Ludwika Meyera zostały podzielone na dwie części. Ze względu na trudności z uprawą gruntów położonych w części północnej wsi Meyer postanowił przeznaczyć 165 mórg ziemi na terenie Sławka na kolonię czynszową. W nieodległym czasie na Sławku powstało 5 pierwszych osad.Czytaj dalej

Tym razem wybraliśmy się w okolice miejscowości Kury nieopodal Tłuszcza. Dziś to niepozorne miejsce otoczone łąkami i polami. Od setek lat biegnie tędy droga, niegdyś niezwykle ważny i uczęszczany trakt – z Warszawy, przez Ciechanowiec na Litwę. W tym miejscu nieopodal Kur już od XVIII wieku znajdowała się karczma. Karczma zwana Barańcem. W pamięci mieszkańców zapisała się pewna przekazywana z pokolenia na pokolenie informacja, być może legenda związana z powracającymi tędy spod Moskwy żołnierzami Napoleona.Czytaj dalej

Wybory w 1919 roku

Wybory roku 1919 były wyborami szczególnymi – pierwszymi, powszechnymi, wolnymi do polskiego sejmu. Dość powiedzieć, że frekwencja w gminie Radzymin wyniosła wówczas 100%!4. Wołomin znalazł się w okręgu 17, na który składały się powiaty radzymiński, miński oraz prawy brzeg powiatu warszawskiego. Do obsadzenia było 7 mandatów, zaś siedziba komisji znajdowała się w Mińsku Mazowieckim5. Uprawnionych do głosowania było 37207, zaś ważnych głosów oddano 29772 przy 145 nieważnych6. Frekwencja w całym powiecie wyniosła 80%.Czytaj dalej

Od wiosny 1962 r. zaczęła się nowa era dla artystów zajmujących się technicznymi możliwościami wykorzystania szkła poprzez samodzielne zbudowanie oraz eksploatację pieca do wytopu szkła dla celów artystycznych. To były zaledwie początki zaprezentowane w Muzeum Sztuki w Toledo poprzez warsztaty zorganizowane dla artystów szkła dmuchanego. Na lata 70. XX w. przypadła już ogólna fascynacja artystów szkłem i w wyniku tego licznymi wystawami. Jak pisze Marek Puchała w albumie „Ireneusz Kiziński”, zaczęły galerie szkła powstawać, jak grzyby po deszczu, a prezentowane dzieła podniosły ceny szkła artystycznego do poziomu dotychczas nieosiąganego.Czytaj dalej

Realia okupacyjne

Dalszy rozwój miasta wstrzymał wybuch II wojny światowej. Zgodnie z tajnymi dyrektywami władz państwowych, urzędnicy pełniący funkcje samorządowe, w wypadku zajęcia Polski przez hitlerowców, zobowiązani zostali do utrzymania i pełnienia możliwie najdłużej funkcji samorządowych dla dobra społeczeństwa i miasta. Burmistrz Cichecki ściśle się do tych wytycznych zastosował, pozostając na swoim stanowisku. We wrześniu 1939 roku, gdy rozpoczęła się wojna, utworzono szpital polowy. Szpital ten został wyposażony przez społeczeństwo i bardzo szybko zorganizowany. Gdy 10 września Wołomin został zbombardowany i częściowo spalony przez hitlerowskie samoloty, szpital był w stanie przyjąć kilkudziesięciu ciężko rannych ludzi i udzielić im skutecznej pomocy. Burmistrz Józef Cichecki osobiście wizytował szpital i w ramach możliwości magistratu organizował pomoc w zakresie zaopatrzenia w żywność, leki oraz w środki opatrunkowe.Czytaj dalej

Ur. 4 VII 1889 w Osęce − zm. 8/9 X 1947 w Osęce

Nauczyciel, s. Ignacego (1849–1922) − właściciela młyna wodnego w Osęce i Józefy z d. Wycech (1868–1907) – siostry Czesława Wycecha (działacza ludowego, nauczyciela, historyka, marszałka Sejmu PRL), mąż Zofii – nauczycielki, ojciec Tadeusza, Wiesławy i Jerzego. Kierownik Publicznej Szkoły Powszechnej w Osęce (1924−1947). Kapitan Wojska Polskiego.Czytaj dalej

W momencie odzyskania przez Polskę niepodległości, właściwie nie było liczącej się siły politycznej, która wyobrażała sobie ustrój państwa oparty na innych zasadach, niż demokratyczne. Pierwsze wybory odbyły się jeszcze w 1919 roku, 26 stycznia, kiedy kształt granic Polski nie był ustalony ani gwarantowany umowami międzypaństwowymi. Ostatnie odbyły się niemal w przeddzień II wojny światowej, 6–13 listopada 1938 roku. Ustrój Rzeczpospolitej przez te lata zmieniał się i o wyborach w pełni wolnych można mówić tylko w odniesieniu do dwóch elekcji: z roku 1919 i z roku 1922. Kolejne wybory: 4-11 listopada 1928, wybory „brzeskie” 16-23 listopada 1930, 8-15 września 1935 i 6-13 listopada 1938 przebiegały w warunkach coraz mniej demokratycznych.Czytaj dalej

Henryk Albin Tomaszewski – był niepowtarzalnym rzeźbiarzem specjalizującym się w szkle artystycznym. A co łączyło artystę z Wołominem? Otóż tutaj przez niemal 20 lat (1973-1991) w większość niedziel w roku, w wołomińskiej hucie szkła – (zakład „B”) – tej do dzisiaj działającej, artysta po przedstawieniu swoich koncepcji tworzył dzieła, które wykonywali wybrani hutnicy pod jego bezpośrednim nadzorem.Czytaj dalej

Ur. 26 XII 1921 w Sosnowcu – zm. 3 XII 1943 w Warszawie

Harcerz, s. Piotra (1897–1980) – budowniczego pieców szklarskich i Anny z d. Lulko, brat Bogusławy Haberko-Wróblewskiej (ur. 5 V 1929 w Żółkwi) – nauczycielki muzyki (klasa fortepianu). Od 1935 mieszkał przy ul. Józefa Poniatowskiego 7 w Wołominie. Z racji ciągłego przemieszczania się, wynikającego ze specyfiki pracy ojca, uczęszczał do szkół: w Żółkwi, Krakowie, Lublinie, w Siedlcach do Gimnazjum im. Biskupa Podlaskiego (obecnie I Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. Świętej Rodziny), w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście do Gimnazjum Stowarzyszenia Dyrektorów Szkół Średnich. Ukończył kursy budowlane na tajnych kompletach. Po wybuchu II wojny światowej został wprowadzony w pracę konspiracyjną przez Wandę Wermińską.Czytaj dalej

W tym roku przypada 76 rocznica tragicznej śmierci Józefa Młyńskiego – patrioty, nauczyciela związanego z gminą Klembów i zasłużonego żołnierza. Został zamordowany w ostatnich dniach listopada 1944 r. w okolicy tzw. górek tuleńskich, w okolicznościach do dziś owianych tajemnicą. Zacznijmy jednak od początku…Czytaj dalej