Członkowie kółka rolniczego pod nazwą „Dąb” we wsi Jarzębiej-Łące, w powiecie radzymińskim, powzięli na ostatniem posiedzeniu kilka dobrych zamiarów. Między innemi na wniosek przewodniczącego zajęto się sprawą wysadzenia dróg drzewami. Po przemówieniu kilku członków okazało się, iż całe zgromadzenie uznaje, że najkorzystniej byłoby sadzić przy drogach drzewa owocowe. Rozumie się, rodzice i nauczyciele powinni dołożyć starań, aby oduczyć dzieci od niszczenia drzewek i wpojić w ich młodociane umysły poszanowanie cudzej własności. Powinny rozumieć, że co cudze, to święte, a zatem ani cudzego drzewka uszkodzić, ani cudzego owocu tknąć niewolno.
W wielu krajach, bardziej od naszego oświeconych, owoce na drzewach przydrożnych dojrzewają i nigdy żaden przechodzień na nie się nie ułakomi. Tak i u nas być powinno. A gdy do tego dojdziemy, to owoce z drzew rosnących przy drogach dadzą taki dochód, że wystarczy go na naprawę dróg i mostów.
Niektórzy z członków doradzali, żeby stare, dzikie drzewa rosnące przy niektórych drogach wyciąć i sprzedać na opał, a za pieniądze otrzymane zakupić młode drzewka owocowe. Zastanawiano się też nad potrzebą zużytkowania karczów, których mnóstwo pozostało w lasach wyniszczonych przez Niemców w powiatach ostrowskim, przasnyskim, ostrołęckim i pułtuskim. Karcze te gniją w ziemi, a mogłyby dać ogromną ilość tak bardzo potrzebnego dziś opału. Do karczowania pni należałoby najmować robotników nie na dniówkę, tylko od sążnia. Ważną tą sprawą powinny zająć się zarządy leśne.
Dalej uchwalono dla podniesienia podupadłych gospodarstw sprowadzić dla członków kółka buhaja i kilkanaście jałówek. Wszyscy uznali to za rzecz pilną i postanowiono sprowadzić do rozpłodu bydło rasy polskiej czerwonej ze stron poznańskich. Niektórzy członkowie wystąpili do zarządu w sprawie braku nasienia do zasiewów wiosennych. Zarząd uwzględnił ich położenie i postanowiono sprowadzić choć trochę nasienia za pośrednictwem urzędu ministra od rolnictwa.
Przewodniczący kółka A. Miścicki, pisarz A. Kowalewski.
Gazeta Świąteczna
R. 41, 1921, no 8 (2090)
O autorze
