Historia wołomińskiej siatkówki – lata 1964-1965

Od roku 1964 siatkówka uzyskała rangę dyscypliny olimpijskiej. W Tokio po raz pierwszy w dziejach sportu odbył się turniej tej popularnej gry. Pierwszy złoty medal olimpijski zdobyli siatkarze ZSRR, srebrny Czechosłowacja, a brązowy Japonia, co zostało uznane za swego rodzaju niespodziankę. Polacy nie zakwalifikowali się do turnieju olimpijskiego, jednak jeszcze przed olimpiadą pokonali późniejszych mistrzów olimpijskich siatkarzy ZSRR. Piszę o tym dlatego, że dla kibiców wołomińskich nadarzyła się rzadka okazja oglądania na własnym terenie zespołów mających w swoich szeregach kadrowiczów.

W nowej edycji I ligi wystąpiło, podobnie jak w poprzednim sezonie, 12 drużyn. Hegemonię dzierżył okręg warszawski, który miał aż pięć zespołów w ekstraklasie. Były to: Legia, Warszawianka, AZS AWF, Sparta Warszawa i Huragan Wołomin. Obok tej piątki wystąpiły Odra i Gwardia Wrocław, AZS Lublin, GKS Katowice, Wawel Kraków, GKS Wybrzeże Gdańsk i Pogoń Szczecin.

Właśnie w zespołach warszawskich grało wielu zawodników reprezentujących kadrę narodową np.: w Legii Rutkowski, Sierszulski, w Warszawiance Tomaszewski, Gediga.

A tak wyglądał szczegółowy „rozkład jazdy” siatkarzy Huraganu w I rundzie rozgrywek (gospodarze na pierwszym miejscu): 14.XI.1964 r Gwardia Wrocław – Huragan Wołomin 3:1

• 15.XI.1964r Odra Wrocław – Huragan Wołomin 3:2
• 21.XI.1964r Huragan Wołomin -Wawel Kraków 3:0
• 22.XI.1964 Huragan Wołomin -GKS Katowice 1:3
• 28.XI.1964 Huragan Wołomin – Legia Warszawa 1:3
• 29.XI.1964 Huragan Wołomin -Warszawianka 2:3
• 2.XII. 1964 AZS Lublin – Huragan Wołomin 0:3
• 5.XII.1964 AZSAWF-W-wa – Huragan Wołomin brak
• 6.XII.1964 Sparta Warszawa – Huragan Wołomin brak
• 11.XII.1964 Pogoń Szczecin – Huragan Wołomin 1:3
• 13.XII.1964 GKS Wybrzeże – Huragan Wołomin 2:3

Po 11 mistrzowskich kolejkach ekstraklasa siatkówki mężczyzn osiągnęła półmetek. Na czele tabeli znalazła się drużyna aktualnego mistrza Polski – Legia Warszawa, która nie poniosła żadnej porażki.

Tabela pierwszej rundy:

• 1. Legia Warszawa 11:0
• 2. AZS AWFW-wa 10:1
• 3. Warszawianka 9:2
• 4. Gwardia Wrocław 7:4
• 5. Pogoń Szczecin 7:4
• 6. Wybrzeże Gdańsk 5:6
• 7. GKS Katowice 4:7
• 8. Odra Wrocław 4:7
• 9. Huragan Wołomin 3:8
• 10. Sparta Warszawa 3:8
• 11. Wawel Kraków 2:9
• 12. AZS Lublin 1:10

Niełatwe zadanie czekało siatkarzy Huraganu w drugiej rundzie rozgrywek, stawka była bardzo duża, utrzymanie się w ekstraklasie. Po przeanalizowaniu dotychczasowych spotkań Huragan praktycznie biorąc nie sprawił zawodu. W poszczególnych meczach siatkarze grali ambitnie, a ich spotkania z Górnikiem Katowice czy Warszawianką były pokazem siatkówki wysokiej klasy. Dodatkowym atutem decydującym o tym, że Huragan utrzyma się w ekstraklasie było to, że w rundzie rewanżowej byli aż siedem razy gospodarzami spotkania, a to dawało poważny handicap. Jest takie powiedzenie siatkarskie, że gospodarzom i ściany pomagają.

Kierownik sekcji Jerzy Cudny i trener mgr Wiesław Piotrowski zakładali, że w ostatecznych rozgrywkach mistrzostw I ligi Huragan winien uplasować się na 6-8 pozycji, a to oznaczało dalszy byt I-ligowy. Zespół trenował codziennie po 2-3 godziny. Rozegrał kilka spotkań sparingowych, które wygrał. Mimo wszystko uważali, że runda rewanżowa będzie dla Huraganu znacznie trudniejsza niż pierwsza, chociażby dlatego, że siatkarze Huraganu dla wielu drużyn byli zespołem nieznanym, w drugiej rundzie zaś atut zaskoczenia nie będzie wchodził w rachubę.

13 stycznia 1965r ruszyły wreszcie rozgrywki rundy rewanżowej, a oto terminarz:

• 23.1.1965 Huragan Wołomin – Gwardia Wrocław 0:3
• 24.1.1965 Huragan Wołomin -Odra Wrocław 3:1
• 30.1.1965 GKS Katowice – Huragan Wołomin 3:1
• 31.1.1965 Wawel Kraków – Huragan Wołomin 3:1
• 13.11.1965 Warszawianka – Huragan Wołomin 3:1
• 14.11.1965 Legia W-wa – Huragan Wołomin 3:0
• 26.11.1965 Huragan Wołomin – Sparta Warszawa 2:3
• 27.11.1965 Huragan Wołomin -AZS AWF W-wa 0:3
• 13.111.1965 Huragan Wołomin – Pogoń Szczecin 2:3
• 14.111.1965 Huragan Wołomin -GKS Wybrzeże 3:1
• 17.111.1965 Huragan Wołomin -AZS Lublin 3:0

Po rozegraniu rundy rewanżowej tak przedstawiała się aktualna tabela sezonu rozgrywkowego 1964/1965:

• 1. AZS AWF Warszawa
• 2. Legia Warszawa
• 3. Gwardia Wrocław
• 4. Warszawianka
• 5. Pogoń Szczecin
• 6. GKS Katowice
• 7. Sparta Warszawa
• 8. Wybrzeże Gdańsk
• 9. Wawel Kraków
• 10. Odra Wrocław
• 11. Huragan Wołomin
• 12. AZS Lublin

Ostatecznie ekstraklasę opuściły: Odra Wrocław, Huragan Wołomin, AZS Lublin.

Czy siatkarze Huraganu mogli się uratować przed spadkiem? Dzisiaj, po wielu latach kiedy rozmawiam z nimi, kiedy emocje już dawno opadły, czują pewien niedosyt i rozgoryczenie. Wszystko to wynika ze swego rodzaju sensacji, do jakiej doszło w czasie drugiej rundy rozrywek. Tak o tych wydarzeniach pisała lokalna prasa.

Do sensacji doszło w Katowicach, gdzie zmierzyły się zespoły GKS Katowice i Huraganu Wołomin. W spotkaniu tym po trzech setach prowadził GKS 2:1 i w czwartym 15:14. W tym momencie sędzia spotkania pan Sygut z Kielc usunął z boiska zawodnika Huraganu Marka Oknińskiego. Ponieważ Huragan nie miał rezerwowego zawodnika mecz został przerwany. Ostateczną decyzję w tej sprawie podejmie WG i D PZPS (w tabeli zaliczono rezultat 3:1 dla GKS). Zawodnicy mieli wielki żal do sędziego, ale wielki żal mieli również do kierownika sekcji i trenera za tak lekkomyślne podejście do ligowego meczu.

Sensacją ostatecznej kolejki było również nieoczekiwane zwycięstwo broniącego się przed spadkiem Wawelu Kraków z Warszawianką 3:1 oraz ze stołeczną Legią 3:2, czyli drugim i trzecim zespołem tabeli rozgrywek. Ogólnie mówiono, że w ten sposób warszawskie zespoły pozbyły się groźnego lokalnego rywala. W języku sportowym nazywa się to „niedzielą cudów”.

Barw Huraganu w tym sezonie rozgrywkowym bronili: Jan Sasin, Albin Pyrzanowski, Jan Wiszniewski, Marek Okniński, Zbigniew Herbik, Jan Suski, Janusz Krzemiński, Jerzy Staroń, Tadeusz Michalski, Roman Nowak.

W maju 1965 siatkarze wołomińskiego Huraganu uczestniczyli w turnieju zespołów Federacji Kolejarz, który został zorganizowany dla wyłonienia reprezentacji na mistrzostwa Europy kolejarzy tzw. USIC. Start byłych pierwszoligowców wypadł pomyślnie. Siatkarze Huraganu ulegli Chełmcowi Wałbrzych 2:3 i pokonali Odrę Wrocław 3:1. Na sześć startujących zespołów zajęli drugie miejsce. Selekcjonerzy zakwalifikowali do zespołu reprezentacyjnego na wyjazd do Bułgarii czterech siatkarzy z Wołomina: Marka Oknińskiego, Jana Wiszniewskiego, Jana Sasina i Jana Suskiego.

Na turnieju w Bułgarii o mistrzostwo Europy Kolejarzy startowało 16 zespołów a wśród nich w/w czterech siatkarzy Huraganu.

W dniach 11-12 września w sali WOSS odbył się turniej siatkówki zorganizowany przez wołomiński Huragan z okazji Święta Kolejarza. Na starcie imprezy, której stawką był puchar ufundowany przez przewodniczącego Federacji Kolejarz stanęły cztery zespoły: Lokomotiv Most (CSRS), Sparta Warszawa i dwa zespoły Huraganu. Zwyciężył drugi zespół Huraganu w składzie: Bogdan Mieszkowski, Bogdan Jakubisiak, Andrzej Konarzewski, Jan Michalski, Tadeusz Michalski, Zdzisław Masiak. Zwycięstwo juniorów odniesione w spotkaniach z „rutyniarzami” było ich niewątpliwym sukcesem. W późniejszych latach w/w juniorzy przez wiele lat byli podstawowymi zawodnikami pierwszego zespołu. Wielu sympatyków i kibiców wołomińskich siatkarzy doskonale ich pamięta. Był to również sukces kierownictwa sekcji, trenera i instruktorów, którzy potrafili właściwie zorganizować pracę trenerską i wychowawczą.

Od tego momentu o juniorach Huraganu na Mazowszu mówi się i pisze wiele dobrego.

W dniu 23 sierpnia 1965 r. w wypadku motocyklowym ginie tragicznie Jan Sasin, czołowy siatkarz Huraganu i Mazowsza, wielokrotny reprezentant woj. warszawskiego.

Karierę sportową Jan Sasin rozpoczął w 1948 r. w Huraganie Wołomin. Przez wiele lat występował w barwach tego klubu. W okresie odbywania służby wojskowej grał w I-ligowym Lotniku Warszawa. Pozostał jednak wierny swemu pierwszemu klubowi. Powrócił do Wołomina i do ostatniej chwili bronił barw Huraganu. Jan Sasin wielokrotnie reprezentował Mazowsze w spotkaniach międzynarodowych i walnie przyczynił się do awansu swojego zespołu do I ligi. Należał do czołowych siatkarzy Federacji „Kolejarz”. W reprezentacji Federacji trzykrotnie uczestniczył w mistrzostwach Europy Kolejarzy. Jako instruktor zajmował się też wychowaniem młodzieży siatkarskiej.

O autorze

Ryszard Mazurek

author

Zobacz teksty tego autora