Janusz Kazimierz Zawodny
Syn Kazimierza i Janiny z domu Puk. Urodził się 11 grudnia 1921 roku w Warszawie. W 1943 roku ukończył tajne Liceum im. Tadeusza Rejtana w Warszawie, a później pierwszy rok prawa na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. W okresie od marca 1940 roku należał do Związku Walki Zbrojnej, a następnie do Armii Krajowej służąc w 1 komp. Ciężkich karabinów maszynowych „Baszta” Warszawa. W 1942 r. ukończył Szkołę Podoficerską w Warszawie, awansując do stopnia kaprala, a później Szkołę Podchorążych AK „Belweder”. Na skutek aresztowań, które dotknęły „Basztę”, poszukiwany przez gestapo. Od kwietnia 1944 roku ukrywał się w Radzyminie w rodzinie Janiny i Aleksego Matuszewskich. Posługiwał się wówczas dokumentami wystawionymi na nazwisko Turczyk Janusz.
Od 1 sierpnia 1944 roku brał udział w Postaniu Warszawskim w składzie batalionu „Łukasiński”. We wrześniu został zastępcą dowódcy kompanii „Koszta”, która prowadziła walki na Placu Napoleona. Po kapitulacji Warszawy, od października 1944 do maja 1945 roku, przebywał w niewoli hitlerowskiej w obozie Murnau – Oflag VIIIA. Po uwolnieniu z niewoli udał się do Włoch, aby walczyć w szeregach II Korpusu Polskiego. Od czerwca 1945 roku do września 1948 roku w II Korpusie wchodzącym w skład 8 Armii Brytyjskiej, gdzie pełnił służbę jako dowódca plutonu ciężkich samochodów pancernych w 12 Pułku Ułanów Podolskich. Dalszą część swojego życia spędził w Stanach Zjednoczonych.
Po wojnie, będąc na emigracji studiował w London School of Fireign Trade, State University of Jova oraz Stanford University (nauki polityczne oraz stosunki międzynarodowe). Był doradcą prezydentów USA: Jimiego Cartera i Ronalda Reagana.
Profesor Janusz Zawodny jest autorem książek: „Śmierć w lesie – historia masakry w Lesie Katyńskim” oraz „Nic oprócz honoru – historia Powstania Warszawskiego”.
O autorze
