Fotografia ze zbiorów rodzinnych Beaty Glinki.
W październiku 1950 roku Sekcja Motorowa organizuje Rajd Motocyklowy pod nazwą „I-szy Krok Motocyklowy”. Na rajd ten przybyło około 50 zawodników z różnych klubów na terenie województwa warszawskiego. W rajdzie tym startowało również 15 zawodników naszej Sekcji, którzy pomimo wysokiej klasy zawodników startujących, zajęli bardzo dobre miejsca, m.in. Kol. Pasik Stanisław na motocyklu Zundapp 500 cm zdobył złoty medal, uzyskując I-sze miejsce w punktacji ogólnej i w swojej kategorii. Rajd ten poprzedzony był licznymi przygotowaniami organizacyjnymi i propagandowymi.
Kierownictwo sekcji przy udziale szerokiego aktywu kilkakrotne objeżdżało trasę i przygotowywało ją do tej imprezy oraz prowadziło szeroką propagandę rajdu wśród ludności zamieszkującej miejscowości, przez które przebiegała trasa rajdu. Wynikiem akcji przygotowawczej był masowy udział publiczności na całej trasie rajdu oraz na mecie w Wołominie, gdzie zebrana publiczność z entuzjazmem witała przybywających zawodników. Trasa rajdu ogólnej długości około 120 klm zawierała przeszło 30% drogi terenowej, około 40% drogi bitej i 30% nawierzchni gładkiej. Pomimo sprawnej organizacji nie obyło się bez nieszczęśliwych wypadków. Zawodnicy na niektórych odcinkach jechali zbyt brawurowo, wynikiem czego było kilka wypadków wywrócenia się.
Na jesieni 1950 roku Rada Główna Zrzeszenia Sportowego „Kolejarz” przydzieliła naszej sekcji motocykl „SHL 125 cm”, jedną parę butów specjalnych dla wyczynowca oraz 200.000 złotych (dwieście tysięcy). Również Polski Związek Motorowy przydzielił naszej sekcji 250 ltr. benzyny. Wszystkie te nagrody uzyskane za zajęcie III miejsca w Ogólnopolskim Szkoleniu Motorowym.
Po bezczynności w okresie zimowym Sekcja Motorowa bierze udział w Biegach Narodowych „na przełaj”. Aktyw sekcji dostarcza do Komitetu Organizacyjnego kilkanaście własnych motorów, wyjeżdżając nimi na trasę biegów z przedstawicielami organizacji sportowych i społecznych. Wydatna pomoc S.M. przyczyniła się do sprawnego przeprowadzenia biegów oraz zapewniła organizatorom łączność na całej trasie.
Na Apel Rady Klubu, która wezwała do współzawodnictwa w zdobywaniu norm na odznakę SPO Sekcja Motorowa przystąpiła do systematycznych treningów ze wszystkimi członkami, w wyniku czego wszyscy członkowie Sekcji zdobyli normy na odznakę SPO.
W maju 1951 roku S.M. deleguje 2-ch zawodników, kol. kol. Pasika Stanisława i Tomaszewskiego Mieczysława na rajd okręgowy. Zawodnicy ci wykazali się wielką ambicją i wolą zwycięstwa, dowodem czego było zajęcie II i III miejsca.
Na uroczystości obchodu dnia 1 Maja w Wołominie Sekcja Motorowa deleguje 18-tu członków na motorach, którzy biorą udział w defiladzie 1-Majowej. Przejazd przez trasę defilady odbył się w szyku zwartym przy spontanicznych wiwatach zebranej publiczności.
W czerwcu 1951 roku S.M. na apel Polskiego związku Motorowego oraz zgodnie z uchwałą Rady Klubu przystępuje do szkolenia motorowego, organizując kurs na Nowej Wsi k/Wołomina, gdzie w rekordowo krótkim czasie 1 1/2 miesiąca szkoli 32-ch kursantów, i 7 sierpnia 1951 roku wszyscy uczestnicy Kursu otrzymują prawa jazdy. W dowód wdzięczności uczestnicy kursu przeprowadzają między sobą składkę i wręczają ją Kierownictwu Kursu na dalszy rozwój szkolenia motorowego. Kurs ten zorganizowany i prowadzony był w bardzo ciężkich warunkach, ponieważ uczestnicy jego skoszarowani na kursie Techników Budownictwa Wiejskiego nie dysponowali odpowiednią ilością czasu wolnego, pozwalającego na całkowite opanowanie materiału. Na zakończenie kursu przy udziale przedstawicieli Rady Klubu przeprowadzono z jego uczestnikami egzamin na zdobycie odznaki S.P.O. Odznakę zdobyli wszyscy uczestnicy Kursu w liczbie 32 osób. Zdobycie odznaki S.P.O. poprzedzane było systematycznymi treningami, które przeprowadzali Przedstawiciele Klubu.
W dniu 5 sierpnia S.M. wyjeżdża na motorach do Spółdzielni Produkcyjnej w Ślężanach, gdzie bierze udział w akcji żniwnej. Wszyscy członkowie tej ekipy z wielkim zapałem wykonywali powierzone sobie zadanie wiązania snopków zboża i ustawiania go w sterty.
W okresie trwania kursu w Nowej Wsi kierownictwo Sekcji organizuje kurs samochodowo-motocyklowy w Wołominie oraz za sumę 1.110.złotych (tysiąc sto dziesięć) zakupuje samochód osobowy marki „VANDERER”, który przeznacza do szkolenia. Ponieważ zakupiony samochód wymagał remontu, kol. Fefle Mikołaj zobowiązuje się wyremontować go bezinteresownie w okresie 2-sh miesięcy, co w terminie wykonał.
W sierpniu rozpoczynają się wykłady teoretyczne, które prowadzi płatny wykładowca ob. Szelązek Feliks oraz jazda praktyczna na motorach. Konieczność przyjęcia płatnego instruktora wynikła z powodu odsunięcia się w tym okresie całego aktywu od pracy w sekcji i szkolenia. Cały ciężar pracy przy prowadzeniu szkolenia spoczął na barkach kol. Fefle i kol. Kosubodzkiego, którzy nie mogli podołać wszystkim obowiązkom. Brak środków finansowych oraz brak ludzi do prowadzenia szkolenia, przyczyniał się do tego, iż nie było prowadzone ono należycie. Częste przerwy w wykładach teoretycznych z powodu choroby wykładowcy oraz ustawiczne psucie się motocykli zniechęcały uczestników kursu, powodując nieprzybywanie w oznaczonym terminie na zajęcia. Celem zapobieżenia ciężkiej sytuacji finansowej, Kierownictwo Sekcji organizuje zabawę taneczną, dochód z której w wysokości 1.200 złotych, zostaje przeznaczony na dokończenie szkolenia.
W listopadzie 1951 roku na zebrania członków Sekcji w obecności przewodniczącego Klubu, kol. Cicheckiego Mirona oraz wiceprzewodniczącego kol. Bielewicza Stanisława przeanalizowane dotychczasową pracę oraz postanowiono zaangażować za sumę 1.000 miesięcznie mechanika i konserwatora sprzętu. Dla stworzenia odpowiednich warunków pracy nowoprzyjętemu mechanikowi Kierownictwo Sekcji wynajmuje za sumę zł. 100 (sto) miesięcznie garaż w „dawnej garbarni”. Konieczność wynajęcia nowego garażu została podyktowana tym, że dotychczasowy garaż jest za mały na pomieszczenie samochodu oraz na prowadzenie bieżących napraw sprzętu.
W grudniu 1951 roku rozpoczyna się szkolenie praktyczne na samochodzie, które trwa z małymi przerwami na naprawy do dnia 26 stycznia 1952 rоku. Celem zapobieżenia przestojom w nauce jazdy praktycznej na samochodzie, kol. Kosubudzki Henryk oddaje bezinteresownie do szkolenia własny samochód. Kurs ter zorganizowany w lipcu 1951 roku z trudem doprowadzony do dnia 26 stycznia 1952 roku zostaje znów przerwany z powodu braku gotówki oraz konieczności zmiany Kierownictwa Sekcji, które nastąpiło zgodnie z zarządzeniem Rady Klubu w dniu 26 stycznia 1952 roku. Uczestnicy tego kursu w liczbie 114 osób przeszli całkowicie szkolenie teoretyczne oraz grupa motocyklowa ukończyła naukę praktyczną. Grupa ta licząca około 70 osób jest całkowicie przygotowana do złożenia egzaminu. Z uwagi jednak na to, że grupa samochodowa nie dokończyła około 50% jazdy praktycznej, egzamin nie może się odbyć do dnia dzisiejszego.
Do chwili obecnej nie zebrano jeszcze od członków Kursu wszystkich opłat, które wynoszą około 4.500 złotych. Brak tej sumy hamował pracę kursu przez cały okres jego trwania.
Na zebraniu wyborczym w dniu 26 stycznia 1952 roku wybrano nowe Kierownictwo Sekcji w osobach kol. kol. Martasia Stefana, Ołowskiego Stefana, Waszkiewicza Mariana, Leśniewskiego Jana, Szelazaka Feliksa, Rodaka Stanisława, Tomaszewskiego Mieczysława, Stanowskiego Henryka i Tagielskiego Bogdana. Nowe Kierownictwo Sekcji zobowiązało się do dokończenia istniejącego kursu. Celem zdobycia środków na dalsze prowadzenie szkolenia, na zebraniu tym postanowiono zorganizować zabawę taneczną.
O autorze
