Odsłonięcie pomnika w Ossowie, rok 1924
Wczoraj Warszawa złożyła hołd swoim obrońcom poległym na polach Ossowa. O godz. 9.5, specjalnym pociągiem wyruszyły liczne delegacje zrzeszeń i korporacji, młodzież szkolna, przedstawiciele rządu, wojskowości i t.d. W Zielonce utworzono imponujący pochód, który ruszył do Ossowa. Po przybyciu na miejscu uszykowano się pod pomnikiem, a więc oddziały wojska 21 i 36 pułków piechoty, baterja 28 pułku artylerji polowej, sokoli ze swym prezesem hr. Adamem Zamoyskim, cykliści, wioślarze, wioślarki, Dowborczycy, Hallerczycy, weterani z 1863 r., harcerze, harcerki, strażacy, szkoły, cechy i t.d.
O godz. 11 rano przybył premier Wł. Grabski, marszałek Sejmu Rataj, marszałek Senatu Trampczyński; zastępca min. spraw wojsk. gen. Majewski, zastępca wojewody naczelnik wydziału bezpieczeństwa p. Godlewski, okręgowy komendant policji wojewódzkiej inspektor Tomanowski, starosta radzymiński p. Orłowski, radny Hirszel, pułk. Hulanicki, podp. Pater, Sawicki i t.d. O godz. 11 i minut 20 przed południem ksiądz poseł Wyrębowski w asyście ks. kanonika Zagańczyka proboszcza z Kobyłki oraz ks. ks. Kolasińskiego i kapelana wojskowego Mażeta odprawił żałobne nabożeństwo, poczem ks. poseł Wyrębowski wygłosił przemówienie okolicznościowe.
Po przemówieniu nastąpiło odsłonięcie pomnika, którego dokonał premier Wł. Grabski a poświęcenia ks. poseł Wyrębowski. Pomnik, w kształcie obelisku z symbolicznym Orłem, rwącym się do lotu wzniesiony został wśród mogił. Widnieje na nim napis:
14 sierpnia 1920 roku siedemkroć odpieraliśmy hordy boiszewickie i tu padliśmy u wróg stolicy a wróg odstąpił…
Polegli: Kapelan 236 pułku piechoty ś. p. ksiądz Skorupka Ignacy – Jan lat 26, dowódca baonu, porucznik Matarewicz Stanisław lat 32, podporucznik Świdwiński Wojciech Kazimierz lat 22 student, sierż. Snemielewski Hen. I. 24, sierż. Zimek Ignacy I. 24, pluton. Złoty Olgierkd, stud. Szeregowcy: Ambroziewicz Stefan, Babank Józef, Dubal Bronisław, Sirtler Kazimierz, Gralek Jan, Huladzin Konstanty, Jackowski Czesław, Kopeć Józef, Korwin – Kochanowski Tadeusz, Kuczkowski Zenon, Oziębło. Ksawery, Piotrowski Henryk, Prószyński Bolesław, uczeń lat 17, Romanowicz Ludwik, Sawicki Franciszek, Sowiński Bolesław, Szczygielska – Szymborska Halina lat 23, Szczygielski Julian, Górecki Apolon, Wiszniewski Jan, Grot Józef, Wróbel Wojciech, Helter Konstanty, Zalewski Henryk, Katelbach Michał, Aronowski Kazimierz Jan, Renet Michał, Omyliński Zygmunt, Fjerwejs Michał, Pawłowski Karol, Płoszko Kazimierz, Kojewski Konstanty, Rozum Piotr, Socha Józef, Szenek Józef, Waga Stanisław, Zawadzki Michał i Zaorski August – Seweryn.
Hr. Adam Zamoyski złożył miedzianą pamiątkową tablicę z napisem: „Zjednoczenie Polskich Stowarzyszeń Rzeczypospolitej walecznie poległym w obronie Ojczyzny 15 sierpnia 1920 r.” Żołnierze i rodziny złożyli — mnóstwo bięknych wieńcy i stosy żywego kwiecia.
Następnie przemawiali: A. hr. Zamoyski, w im. komitetu budowy pomnika mecenas St. Kijeński, dowódca 36 pułku p., który walczył pod Ossowem, podpułkownik Sawicki, radny Hirszel, poseł Prószyński i przedstawiciel harcerzy Piskorski.
Po odśpiewaniu „Roty” nastąpiła defilada wojsk, które brały udział w bojach pod Ossowem w 1920 r., poczem zwiedzano mogiły i miejsca bitew.
Gazeta Poranna 2 Grosze
R. 12, 1924, nr 275 (4264)
O autorze
Łukasz. jesteś niesamowity, chwilę temu czytałam informacje Marcina Ołdaka, a tu już Ty z 1924, ossowski zawrót głowy, piękne dzięki AW
Zbieg okoliczności 😀