warszawianka e
Dnia 14-go sierpnia 1920 r., w południe, kiedy to Radzymin został ostatecznie opanowany przez nasze wojska, a, pochód czerwonej armji na Warszawę wstrzymany, we wściekłym ogniu, na linji Ossów-Leśniakowizna, gdy już ostatnie rezerwy rzucano do walki, prowadzi w stule i z krzyżem w ręku do ataku bataljon 236 p. p. ks. kapelan Ignacy Skorupka i pada bagnetem przebity. W rocznicę walki, na polach Ossowa gromadzą się tysiące tych, którzy pragną uczcić poległych tam naszych młodych bohaterów, a przedewszystkiem tego, który nie szczędząc własnego życia, pokazał, jak należy służyć Ojczyźnie.
Fakt tych masowych pielgrzymek, jako też sporadyczne, szczególnie w o kresie wiosennym, wycieczki młodzieży szkolnej i sąsiadujące z Ossowem pole ćwiczeń artyleryjskich, skłoniły, przed rokiem, miejscowe sfery nauczycielskie, z p. inspektorem Grzegorzem Winogrodzkim na czele, do stworzenia Komitetu, mającego za zadanie uwiecznienie tego miejsca i uczynienie z niego pamiątki narodowej. Komitet tymczasowy, zasilany jedynie skąpym groszem nauczycielstwa powiatu Radzymińskiego, dla zapoczątkowania dzieła zakupił posesję 10-morgowa z domem mieszkalnym i ogrodem. Obecnie Komitet postarał się o owe zatwierdzenie pod nazwą „Komitet Budowy kaplicy i Szkoły im. ks. Skorupki w Ossowie” z siedzibą w Wołominie. Na zwołanym w dniu wczorajszym przez Komitet Tymczasowy zebraniu organizacyjnym ukonstytuował się w następujący sposób: prezes, mec. Stanisław Kijeński, skarbnik p. Wojciech Górski, sekretarz p. Grzegorz Winogrodzki; członkowie: starosta pow. Radzymińskiego p. Gustaw Orłowski, p. Karol Hoffman, wójt Sulejowski, ks. Bolesław Jagiełłowicz; zastępcy: inż. Ludwik Piekarski, p. Helena Jastrzębska, p. Jan Koprowski. Ze swej strony Komitet proponuje budowę w wiosce Ossów kaplicy pamiątkowej i wzorowej szkoły powszechnej im. ks. Skorupki.
A. Cz,
Warszawianka
R.2, nr 143 (25 maja 1925)
O autorze
