W październiku 1906 roku we wsi Roszczep, w powiecie Radzymińskim do Jana Młynarskiego przybył sąsiad, Antoni Okulski, w towarzystwie 4 robotników-socjalistów celem odbycia nad Młynarskim sądu. Przedmiotem zatargu między sąsiadami miał być dług. Dług ten, według Okólsklego, wynosił 14 rubli i dla wyegzekwowania go Okólski sprowadził sędziów.
Jak zwykle w tego rodzaju wypadkach sprawę rozstrzygał rewolwer. Sędziowie jednak nietylko żądali zwrotu długu, lecz i 11 rb. za swą pracę „sądzenia.” Ponieważ Młynarski pieniędzy nie miał, sędziowie postanowili radzić sobie w inny sposób. Wyprowadzili ze stajni konia i zadecydowali sprzedać go zebranym przed domem gospodarzom. Zamiar ten jednak spełzł na niczem, gdyż nie było amatora na kupno konia.
W tym czasie Młynarski, korzystając z chwilowego zainteresowania się „sędziów”, uciekł do pobliskiej wioski, aby zawiadomić o zajściu policję. Tegoż jeszcze dnia na skutek oświadczenia Młynarskiego aresztowano inicjatora sądu, Okólskiego i jednego z „sędziów”, robotnika Wyszyńskiego. Żaden z nich nie przyznał się do winy: pierwszy oświadczył, że nic nie wie o żadnym sądzie, gdyż w dzień zajścia był w Warszawie; drugi zaś twierdził, że był tylko przypadkowym widzem tego niepowołanego „sądu.”
Śledztwo sądowe jednak ustaliło ich winę. Sąd okręgowy po rozpoznaniu sprawy wydał wyrok, skazujący Okólskiego i Wyszyńskiego za udział w napadzie zbrojnym na 4 lata rot aresztanckich.
Goniec Poranny
1909, no 597
O autorze
