Członek prezydium Zarządu Głównego ZNP.
Urodził się w 1901 roku w powiecie radzymińskim. Do gimnazjum uczęszczał w Warszawie i od 1921 r. pracuje w zawodzie nauczycielskim. Mimo ciężkich warunków pracy nie przerywa kształcenia, uzupełnia kwalifikacje zawodowe, kończy W.K.N. i studiuje na Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie uzyskując tytuł magistra filozofii z zakresu pedagogiki.
Do Związku Nauczycielstwa Polskiego należy od 1922, organizując Ognisko Ręczaje, którego jest wieloletnim prezesem. W 1930 r. wybrany do Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP w Radzyminie, pełni przez kilka lat funkcję sekretarza a potem przewodniczącego Wydziału Organizacyjnego. Od 1937 r. pracuje w Brwinowie, gdzie jest prezesem miejscowego Ogniska i członkiem Zarządu Oddziału Powiatowego.
W czasie okupacji niemieckiej organizuje tajne komórki ZNP i zespoły tajnego nauczania. Jest przewodniczącym Pow. Kom. Ośw. i Kultury i prezesem Oddz. Pow. ZNP. Dzięki jego pracy powiat pokrywa się siecią tajnych kursów oświatowych. Dociera osobiście do wszystkich ośrodków w powiecie utrzymuje ścisły kontakt z kolegami, a po upadku powstania warszawskiego kieruje akcją pomocy dla wysiedlonych.
Po wyzwoleniu Polski zostaje wybrany prezesem Oddziału Powiatowego ZNP, a w dniu 29 lipca 1945 r. Zjazd Delegatów Okręgu Warszawskiego powołuje go na przewodniczącego Wydziału Pedagogicznego.
Od momentu wznowienia „Pracy Szkolnej“ jest sekretarzem redakcji. Zjazd Poznański wybiera go do Prezydium Zarządu Głównego ZNP.
Głos Nauczycielski
1948.09.01 nr 13