Halina Brzuszczyńska
Ur. 31 I 1928 w Wołominie – zm. 20 VII 1944 w Majdanie k. Wołomina
Uczennica, c. Zygmunta Brzuszczyńskiego (1897–1970) i Janiny z d. Leśniewskiej (1907–2001), siostra Zbigniewa, Janusza i Jacka Władysława. Absolwentka Publicznej Szkoły Powszechnej nr 2 (żeńskiej) przy ul. Wileńskiej 28 (obecnie ul. Wileńska 32) w Wołominie (1940), uczennica pierwszej klasy Prywatnej Koedukacyjnej Szkoły Handlowej przy ul. Peronowej 5 w Wołominie (1940–1941). Mieszkała w willi Stanisławówka A przy ul. Piaskowej 3 w Wołominie (1928−1944). Sanitariuszka i łączniczka ps. „Mała”, „Irka” w Oddziale Sanitarnym Pomocniczej Służby Kobiet. Wolontariuszka w Szpitalu Miejskim przy ul. Powstańców 3 w Wołominie, gdzie współpracowała z dr Wandą Prószyńską. Łączniczka sekcji dywersyjno-propagandowej Narodowych Sił Zbrojnych.
Brała udział w przerzucie prasy z Warszawy na wschodnie tereny Generalnego Gubernatorstwa (punkt rozdziału prasy mieścił się przy ul. Warszawskiej 18 w Wołominie), wraz z Marią Nachtman, Haliną Maciaszek i Reginą Sobczyk. 20 VII 1944 wraz z Janem Baniszewskim (1923–1944), Romanem Grabowskim (1925–1944) i Wacławem Wojciechem Maciaszkiem (1922–1944) jechała na pomoc rannemu koledze Mieczysławowi Trycowi (1921–1979). Wszyscy zginęli w nierównej walce z patrolem żandarmerii niemieckiej w Majdanie k. Wołomina. Pochowani są w jednej mogile na wołomińskim cmentarzu.
Zostali upamiętnieni na pomniku „W hołdzie żołnierzom Armii Krajowej i Narodowych Sił Zbrojnych Ziemi Wołomińskiej walczących o wolność Polski” przy ul. Przejazd w Wołominie, na tablicy w kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego przy ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 5 w Majdanie i na tablicy poświęconej „Pamięci bohaterskim żołnierzom Armii Krajowej rejonu Wołomin poległych i pomordowanych w latach 1939−1945” w kościele Matki Bożej Częstochowskiej przy ul. Kościelnej 54 w Wołominie. Staraniem m.in. wicestarosty powiatu Wołomin Konrada Rytla w Majdanie (od strony Mostówki) został postawiony pomnik, na którym widnieją zdjęcia poległych (2013–2014). Odznaczona pośmiertnie Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego przyznanym przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsę (kwiecień 1995).
Źródło: Księga Główna ocen sprawowania i postępów w nauce uczniów w roku szkolnym 1936/1937 Publicznej Szkoły Powszechnej nr 2 (żeńskiej) w Wołominie (w zbiorach Zespołu Szkół nr 2 w Wołominie); F. Szturo, Nasza szkoła, dz. cyt., s. 9; dokumenty ze zbiorów prywatnych brata Jacka Brzuszczyńskiego [Wołomin 6 IX 2014]; J. Stryjek, „Burza” w Ośrodku Wołomińskim AK, dz. cyt., s. 86; Z. Gnat-Wieteska, Narodowe Siły Zbrojne w powiecie radzymińskim, dz. cyt., s. 109, 112.
Za bramą wiecznego spokoju.
Zwykli niezwykli związani z Ziemią Wołomińską.
W stulecie Odrodzonego Państwa Polskiego (1918–2018)
O autorze
Cześć i chwała bohaterom