Od wiosny 1921 roku Polska wkroczyła w okres stabilizacji państwowej i ustrojowej. W Wołominie zjawisko to przebiegało trochę w wolniejszym tempie, wzrosła minimalnie liczba ludności. Procesy urbanizacyjne wykroczyły poza granice administracyjne miasta i objęły przylegające do niego wsie: Sławek, Lipiny Nowe, Lipiny Stare oraz osady Leonardów i Ronówkę. Na tym terenie łącznie z Wołominem mieszkało wtedy około 7409 osób. Podobieństwo zawodowo-ekonomicznej struktury ludności zadecydowało o tym, że rada miasta zabiegała u kompetentnych władz administracyjnych o przyłączenie do miasta: Wołomina-Krępe, Wołomina-Wiktoryna, Wołomina-Henrykowa, Zosina i Lipin A oraz zaszeregowania Wołomina-Lasu, Sosnówki, Wołominka, Annopola i Helenowa do kategorii przedmieść tak poszerzonego Wołomina. W ten sposób zostałyby stosunki administracyjno-prawne przystosowane do tendencji rozwoju demograficzno-społecznego.Czytaj dalej

Właściciele nieruchomości w Wiktorynie, Wołominie, Krępem i Zosinie, z wyjątkiem Wołominka, wystąpili z podaniem do władzy o zamianę tych miejscowości wiejskich na osadę pod nazwą Wołomin. Mieszkańcy Wołominka pragną
utrzymać u siebie nadal charakter wsi, natomiast uchwalili jednogłośnie założyć szkołę niezawisłą od przyszłej osady Wołomina. Obecnie istnieje szkoła tylko w Wiktorynie, lecz wkrótce będzie otwarta także w Wołominie-Krępem. W Wołominie gromadzą obecnie materiały budowlane do dalszej budowy kościoła i komitet budowy żywi nadzieję, iż w końcu r.b. nowa świątynią będzie już pod dachem. Roboty budowlane będą rozpoczęte w b. miesiącu.

Słowo R.31, nr 68 (9 marca 1912)