
Na rocznem ogólnem zebraniu, które odbyło się wczoraj w małej sali Muzeum popierania przemysłu, przekonano się, że zawiązana przed 7-miu laty spółka udziałowa, w celu budowy kolejki konnej Wołomin—Zenonów zrobiła dobry interes. Kolejkę zbudowano od stacji kolei petersburskiej Wołomin, przez Wołominek, Mironów, Annopol, Feliksów, Czarną do lasu Zenonowa. Wygodna komunikacja na całej przestrzeni 5 wiorst rozbudziła życie i budowa domków i willi wzrasta z każdym rokiem, więc byt kolejki konnej jest w zupełności zapewniony, jak wykazują liczby sprawozdawcze.
Na przewodniczącego obradom zaproszono p. Antoniego Mieszkowskiego, na sekretarza p. Kazimierza Łuszczewskiego, a na asesorów pp. Kobylińskiego, Krettiego i Dutowa.
Z bilansu za rok 1910 obecni dowiedzieli się, iż majątek kolejki przedstawia wartość ogólną rb. 14,829 kop. 33, przy kapitale zakładowym rb. 9,537 kop. Ogólny dochód wynosił za rok ubiegły rb. 5,262 kop. 96 przy wydatkach rb. 3,249 kop. 32 (dochód za rok 1910 zwiększył się o rb. 1032 kop. 52).
W projektowanym przez zarząd budżecie na rok 1911, oprócz innych wydatków, zaakceptowano zakup nowych wagonów ze względu na ruch osobowy i powiększenie personelu służby kolejki na sezon letni, projekt zaś budowy domu dla służby odłożono do roku przyszłego. Wniosek zarządu uregulowania przystanków na całej linji omówiono i oznaczono miejsca, gdzie ustawione będą słupy z tablicami, w celu uniknięcia nieporozumień z jadącymi.
Wniosek większości udziałowców w sprawie obniżenia ceny przejazdu na przestrzeni Wołomin — Zenonów, za względu na ruch, jaki tam panuje, po ożywionej dyskusji odłożono do nadzwyczajnego zebrania, które odbędzie się dnia 2-go kwietnia r. b.
Wniosek p. Boguszewskiego, który w przemówieniu swojem zaproponował, aby ze względu na drożyznę mieszkań w Warszawie przy opracowaniu rozkładu jazdy w sezonie zimowym zarząd miał na uwadze wygodę wszystkich klas pracujących, wskutek czego wzmoże się liczba mieszkańców, zarząd przyjął.
Obecny zarząd stanowią pp. Kuźniecow, Rewerski, Łaszcz, Dąbrowski i Łopieński, jako zastępcy pp. Łącki i Kretti. Do komisji rewizyjnej weszli pp. Fr. Kobyliński i Karol Nejman.
Kurjer Warszawski
R. 91, 1911, nr 22