Kilka tysięcy osób wyruszyło do Radzymina. Jadąc kolejką marecką z Radzymina, spotykało się większe i mniejsze gromady rowerzystów, oraz liczne gromady pieszych z transparentami i proporczykami. Wśród maszerujących przeważali włościanie i robotnicy. Na Rynku Radzymina zebrały się delegacje z 20 powiatów warszawskiego okręgu Stronnictwa Narodowego. Z różnych stron Mazowsza przybyło około 15.000 osób, tak, że w samej manifestacji radzymińskiej brało udział około 200 tysięcy osób.
Na rynku przemówienia wygłosili prezes Stronnictwa Bartoszewicz, oraz wiceprezes Bielecki. Następnie długim rzędem uczestnicy manifestacji udali się zwartym szeregiem i w wielkim porządku na cmentarz obrońców, odległy o 3 km od miasta. W kaplicy cmentarza odbyło się nabożeństwo. Złożono tam 2 wieńce, jeden od Stronnictwa Narodowego, drugi od Dowborczyków, których imieniem przemawiał p. Wereszczaka, oddając hołd poległym kolegom i podkreślając bohaterską śmierć dowborczyka por. Bogonowskiego, który wstrzymał napór bolszewików na Radzymin.
Po złożeniu wieńców szeregi Stronnictwa Narodowego z prezesem Bartoszewiczem i wiceprezesem Bieleckim, b. posłami Berezowskim oraz Wąsowiczem na czele ruszyły szosą przy dźwiękach orkiestr. Każdy powiat niósł osobne swoje transparenty z napisami antykomunistycznemi i antyżydowskiemi, oraz z napisami na cześć armji polskiej i z proporcami. W pochodzie brały udział dwie banderje konne. Pochodowi przyglądały się liczne tłumy wznoszące okrzyki tej samej treści, którą głosiły transparenty. Przechodzące grupy prezesów Stronnictwa Narodowego pozdrawiano podnoszeniem ręki. Entuzjastycznie witano dr. Gutkiewicza, niedawno wypuszczonego z Berezy.
Po defiladzie tej udano się znowu w stronę Radzymina. Tam wysłuchano jeszcze przemówienia kierownika organizacyjnego p. Przygodzkiego i przyjęto rezolucję. Odśpiewaniem „Hymnu Młodych” zjazd zakończono i poszczególne grupy udały się do domów. Manifestacja zakończyła się około godz. 15. Pod wieczór poszczególne oddziały zaczęły już przez Warszawę przechodzić w drodze powrotnej.
Orędownik – ilustrowane pismo narodowe i katolickie
wydanie łódzkie
R. 66 nr 190 bis
O autorze
