Władysław Trojanowski
Ur. 17 grudnia 1899 w Kielcach, zmarł 24 maja 1954 w Warszawie.
Kolejarz, s. Adama i Marii z d. Pell, mąż Marii z d. Bojczuk, ojciec Henryka (1929-2016) prawnika, Marka i Ireny. Uczeń rosyjskiego gimnazjum w Sosnowcu, będąc w ostatniej klasie uciekł na front ukraiński (1918). Po pokonaniu armii ukraińskiej wcielony do pułku generała Józefa Hallera. W 1924 opuścił wojsko w stopniu podporucznika. Pracownik kolei w Skarżysku-Kamiennej, dyżurny ruchu na stacji Warszawa-Okęcie (w 1935). W 1936 aresztowany wraz z 34 kolejarzami za spór z niemieckimi kolonistami, osadzony na Pawiaku, wkrótce uniewinniony. W 1939 kierownik linii kolejowej Pilawa-Mińsk-Tłuszcz-Radzymin-Legionowo otwartej na czas wojny dla wojska.
W czasie okupacji niemieckiej pracownik Kolej Wschodnich (Ostbahn) na stacji Tłuszcz. Żołnierz Polskiego Związku Powstańczego, przekształconego wraz ze Związkiem Walki Zbrojnej w Armię Krajową. Komendant komórki wywiadu podległej Komendzie Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej, szef komórki sabotażu kolejowego ps. „Jad”. Organizator przejęcia wagonu amunicji karabinowej i jego przewiezienia do magazynu Armii Krajowej. Uczestnik akcji uwolnienia dowódcy batalionu 32. Pułku Piechoty AK z aresztu w Tłuszczu oraz akcji wysadzenia pociągu pospiesznego z żołnierzami niemieckimi w Tłuszczu (1943). W 1943 aresztowany przez Gestapo. Po wyparciu IV Korpusu Pancernego SS z Tłuszcza zawiadowca stacji. Aresztowany w Tłuszczu przez NKWD, więziony w obozie dla członków AK w Rządzy, pow. Mińsk. Kontroler ruchu w Ciechanowie (lipiec 1945-1954), przeniesiony służbowo na stację kolejową w Warszawie (1954), Zginął w wypadku kolejowym. Odznaczony Krzyżem Walecznych (dwukrotnie)
- Źródło: dokumenty ze zbiorów prywatnych wnuczki Katarzyny Strzeleckanj (Warszawa 28 lutego 2016)