ko ci w postoliskach WYJWPp o
Historia neogotyckiego kościoła św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Postoliskach.
20 metrów za mną stał niegdyś dawny kościół w Postoliskach. Świątynię wzniesiono w 1540 roku. W 1657 roku została złupiona przez Szwedów, Tatarów, Kozaków podczas tak zwanego Potopu Szwedzkiego. Zostało to skrzętnie zanotowane w księgach parafialnych. Pod koniec XIX wieku liczba wiernych przekraczała już cztery tysiące osób. Tymczasem drewniany kościół mógł pomieścić ledwie 800 wiernych. Nic więc dziwnego, że gdy w 1907 roku proboszczem został warszawski kapłan Wacław Koskowski, postanowił on wybudować nową świątynię.
Jeszcze w 1907 roku zebranie parafialne zdecydowało o budowie nowego murowanego kościoła. Muzyka Parafianie z gmin Międzyleś, Zabrodzie, Klembów, Strachówka postanowili opodatkować się na cel budowy nowej świątyni. Każdego roku przez cztery lata zbierano podatek od każdego gospodarstwa. Płacono tyle rubli, ile miało się morgów. A gospodarstwa były wówczas od kilku morgów do 40 morgów, a w górę jedynie te, które były większymi majątkami ziemskimi.
Projektantem neogotyckiej świątyni był Hugon Kudera, architekt z Warszawy, twórca m.in. dworku w Oblęgorku, dworku, w którym mieszkał Henryk Sienkiewicz. Niestety, władze rosyjskie, władze carskie nie chciały wydać pozwolenia na budowę. Dopiero w 1913 roku położono tu kamień węgielny. Sprawę miała załatwić łapówka dana samemu gubernatorowi rosyjskiemu w Królestwie Polskim. Budowa rozpoczęła się w 1913 roku. Rok później wybuchła I wojna światowa.
W sierpniu 1915 roku wycofujący się Rosjanie ustawili na niedokończonej wieży kościoła karabiny maszynowe. Twierdzili, że świątynia zostanie zniszczona. Stało się inaczej. Rosjanie uciekli bez walki, a teren zajęli Niemcy. Zabronili oni wznosić wieżę kościoła na zaplanowaną wysokość. Prace, mimo trudów wojennych, kontynuowano. W 1918 roku wykonano najważniejsze sprace. W maju 1919 roku doszło do konsekracji świątyni. To było wielkie wydarzenie. Przybyło duchowieństwo całego dekanatu radzymińskiego. Przybył prymas Królestwa Polskiego, Aleksander Kakowski. Przybył też biskup polowy Wojsk Polskich, Stanisław Gal. To on dokonał aktu konsekracji świątyni. Świątyni, która zwana była wówczas świątynią pokoju. Co warto podkreślić? Budowa kościoła była wielkim przedsięwzięciem dla lokalnej ludności.
A gazety warszawskie w roku 1919, w roku konsekracji kościoła, zawsze podkreślały w swoich tekstach, że parafia, która jest jedną z biedniejszych w okolicy, pozwoliła wybudować sobie kościół na 4000 wiernych, którego nie powstydziłyby się najważniejsze ulice Warszawy.
O autorze
