Wołomińskie huty szkła w pierwszych latach niepodległości (1918-1929)

Wołomińska huta "Vitrum" po 1927 roku. Pierwszy z prawej Marian Preksler.
Wołomińska huta "Vitrum" po 1927 roku. Pierwszy z prawej Marian Preksler.

Lata 1921-1927 są dla Wołomina okresem bardzo dynamicznego rozwoju. Ludność miasta, licząca w 1921 roku 6.404 osoby, zwiększa się do 17.500 osób. Dwu i półkrotnie powiększała się liczba budynków mieszkalnych z 416 do 1080. Odbudowane zostały zakłady przemysłowo istniejące przed wojną i uruchomione nowe. Już w 1924 roku osiągnięty został przedwojenny poziom zatrudnienia w przemyśle. Decydujące znaczenie miało tu uruchomienie obu hut, które łącznie zatrudniały ponad 500 pracowników.

Dzieciństwo – budowa domu (I)

Dom muller

Niewiele zachowało się fotografii domu. Na jednej z nich widzimy budynek od ul. Przejazd 4. W furtce stoi mój tata z Ireną i Julkiem. Z lewej strony ogromne akacje, a wśród nich krzyż i ledwo widoczna latarnia. Latarnia ta jest jedną z czterech na każdym rogu ogrodzenia, okalającego kapliczkę wykonaną z ogromnego głazu, na którym wykuto napis: „Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami. 1907 r.”.

Życie polityczne w Wołominie w czasach II Rzeczypospolitej

Uroczystość w Wołominie na rynku, rok 1937. Fotografia ze zbiorów rodzinnych Piotra Sawki.
Uroczystość w Wołominie na rynku, rok 1937. Fotografia ze zbiorów rodzinnych Piotra Sawki.

Chaos i dezorganizacja spowodowane pierwszą wojną światową, rozproszenie ludności, nędza i bezrobocie, załamanie się dotychczasowych struktur społecznych i więzi międzyludzkich spowodowały upadek życia politycznego w […]

Jak powstał pomnik-kaplica w Radzyminie

Pomnik kaplica radzymin 1927

W czerwcu 1926 roku założono fundament pod kaplicę, którą projektował architekt Witold Czeczott. Plan cmentarza opracował bezinteresownie ogrodnik plantacyj miejskich, inż. Rogowicz, kierując osobiście robotami. Większą część drzew i kwiatów do obsadzenia cmentarza otrzymano w darze od magistratu m. st. Warszawy, następnie od hr. Zamoyskiego, J. Stollego i p. Dąbrowskiej z pobliskiego Aleksandrowa. Frontowa część ogrodzenia cmentarza została ufundowana przez Związek Pracowników Samorządowych st. m. Warszawy. Roboty związane z urządzeniem 4-ch wspólnych mogił cementowych oraz Pomnika-Kaplicy, jak również rozplanowania i zadrzewienia całego cmentarza zostały ukończone w m. lipcu r. b.

Uroczystości w Radzyminie

Uroczystości poświęcenia kaplicy i mogiły żołnierzy poległych w 1920r. w Radzyminie, rok 1927
Uroczystości poświęcenia kaplicy i mogiły żołnierzy poległych w 1920r. w Radzyminie, rok 1927

Dnia 9 b. m. Radzymin był widownią podniosłej uroczystości poświęcenia pomnika-kaplicy na cześć poległych w obronie kraju i stolicy przed zalewem hord Wschodu pięciuset bohaterów […]